شبكه‌سازي رويکردي است که در دهه هاي اخير به طور جدي از طرف دولتها و بنگاه ها، هم در سطح ملي و هم در سطح منطقه اي و جهاني دنبال شده است. اين رويکرد در حوزه فناوري تقريباً در همه مراحل توسعه يک فناوري از زمان خلق يک ايده نوآورانه تا رسيدن آن به مرحله توليد ثروت در بازار تجاري ديده مي‌شود.
هدف اصلي مقاله حاضر تببين کارکرد و مزاياي اصلي يک شبکه است و اينکه شبكه‌سازي تنها با تجميع فيزيكي اجزاء يك شبكه و يا ايجاد بستر نرم‌افزاري ارتباطي بين اجزاء تمام نمي‌شود، بلكه ويژگي اصلي يك شبكه واقعي، جايگيري صحيح يك‌يك اجراء آن، تعامل سازنده آنها با هم و رشد مستمر اجزاء در اثر هم‌افزايي‌هاي ناشي از اين تعاملات است. ماهيت بين رشته‌اي فناوري نانو و نياز به كنار هم قرار گرفتن توانمندي‌هاي مختلف باعث شده است كه شبكه‌سازي زيرساخت‌هاي توسعه فناوري نانو به ويژه توانمندي ها و تجهيزات آزمايشگاهي يك اقدام ضروري از طرف دولت‌ها به حساب آيد.